
Victor werd door zijn ouders met een smoes meegenomen naar De Herdgang. Er zou een interview met Victor worden gehouden omdat hij zo’n enorme PSV-fan is. Ook hond ‘Luuk’ ging (uiteraard!) mee!
De mensen van 433 waren er ook en er stonden lampen en Victor kreeg een zendertje zodat hij goed geïnterviewd kon worden (dacht hij). Wat een aandacht voor hem! Eerst werd er genoten van een heerlijke lunch! Al had Victor niet echt honger want hij begon toch na te denken of hij echt geïnterviewd zou worden of dat er toch meer aan de hand was…
Dat er meer aan de hand was, bleek al snel toen niemand minder dan zijn grote held Luuk de Jong binnen kwam lopen! Hij nam Victor mee naar buiten en WAUW…daar stond een echte PSV-auto! Luuk nam Victor mee in de auto en samen reden ze naar het trainingscomplex van de profs op De Herdgang. Victor kreeg een persoonlijke rondleiding van Luuk en liepen daarbij ook trainer Peter Bosz tegen het lijf. Hij vertelde vol trots dat hij een boks van de coach had gekregen.
Luuk had die ochtend al getraind, maar een balletje trappen met Victor sloeg hij niet af! Als een echte prof werd Victor mooi aangekleed met de officiële trainingskleding van PSV! Hij kreeg zelfs dezelfde Adidas voetbalschoenen als Luuk! Victor straalde van oor tot oor! Samen gingen ze het veld op en vonden elkaar in hun favoriete spelletje. Victor kreeg enkele goede tips en ook werd er geoefend op strafschoppen, want dat vond Victor best moeilijk. Uiteindelijk werd er door beide mannen gescoord en samen juichten ze op de typische Luuk de Jong-manier. “Kijk zo voelt het iedere keer als ik scoor”, zei Luuk tegen zijn grootste fan.
Na de privé-training was er nog een grote verrassing. Victor kreeg van Luuk zijn echte wedstrijdshirt cadeau! Op de achterkant schreef hij: “Voor Victor, mijn allergrootste fan!” De lach ging niet meer van Victor’s gezicht! Dat was het mooiste cadeau dat hij van zijn held kon krijgen.
En toen…. Was het tijd voor de viervoeter van het gezin! Want…die is vernoemd naar Luuk! Samen gingen ze een stukje lopen met Luuk… Victor vroeg wat Luuk zelf nog als wens had. Luuk gaf aan dat hij over een paar jaar heel graag met allebei zijn kinderen op het veld wil staan. Kijk dat is nog eens een mooie wens!
Toen was het tijd om afscheid te nemen. Ze gaven elkaar nog een dikke knuffelen daarmee eindigde deze bijzondere dag voor Victor. Op 22 december gaat Victor naar de wedstrijd tegen Feyenoord en daar zal hij enorm hard gaan juichen voor zijn grote vriend Luuk!
Bekijk de video hier.
Leukste/mooiste quote: “Dit had ik nooit kunnen dromen.”

Wil jij een kind een onvergetelijke dag bezorgen? Meld een kind aan of draag bij met een donatie. Samen kunnen we nog meer dromen waarmaken!
De huldiging van PSV bijwonen op het Stadhuisplein. Hoe concreet kan je een wens binnenkrijgen! En wat een enorm gave wens is dit! Zeker als steeds duidelijke wordt dat de kans heel groot is dat PSV ook dit jaar weer kampioen wordt. Al hebben ze het ons wel super spannend gemaakt...!
Dinsdag 11 april was het zo ver! Raf werd 's ochtends verrast omdat zijn moeder vertelde dat hij niet naar de zorgboerderij ging maar naar Eindhoven! Dat vond Raf in eerste instantie wel een beetje spannend, wat zou er gaan gebeuren, waar zou hij staan? Bijna bij het stadion aangekomen stond Ellen van FC Robinstijn al op Raf en zijn moeder te wachten. Ellen vertelde dat Raf écht niet midden tussen iedereen zou staan, maar helemaal vooraan waar hij alles heel goed zou kunnen zien en misschien wel op de foto kon met zijn idolen. Ook kreeg hij een PSV shirt met Veerman achterop. Hij kwam er inmiddels wel achter dat iedereen al wist van zijn komst, ook de mensen bij de ingang wisten dat hij Raf was. Hij voelde zich enorm speciaal! Eenmaal binnen was er muziek en heeft Raf van minuut één tot de allerlaatste minuut staan springen, dansen en zweepte hij de andere mensen achter de hekken op. Hij genoot de hele middag! Na een paar uur kwamen eindelijk zijn helden, de spelers! Hij heeft staan juichen, zwaaien (de spelers zwaaiden naar hem terug!) en is op de foto gegaan met een paar spelers. Hij is zelfs op TV geweest en werd door heel veel mensen uit z'n omgeving herkend. Het hoogtepunt was dat hij met zijn allergrootste held Joey Veerman op de foto is gegaan, die kwam speciaal voor Raf nog terug!
Het was een onvergetelijke middag, voor Raf en voor alle mensen in het vak die van Raf zijn puurheid en enthousiasme hebben mogen meegenieten. Het was echt zijn grote droom die is uitgekomen waar hij nog heel lang aan terug zal denken!
“Dit is echt de mooiste dag uit mijn leven!! En Joey kwam gewoon naar me toe” - Raf
Fabian (16) krijgt pas de avond voor vertrek, te horen dat zijn grote wens werkelijkheid wordt: het bijwonen van een wedstrijd in de Premier League.
Met gezonde spanning vertrekt de familie Van Lieshout vrijdagochtend vroeg vanuit Deurne met de trein, richting Schiphol. Daar worden ze opgewacht door wensbegeleider Marije. Voor Fabian, zijn ouders en zijn zus Janna staat een bijzonder en onvergetelijk voetbalweekend op het punt te beginnen.
Bij aankomst in Manchester is het typisch Engels weer; grijs en druilerig. Gelukkig staat er een vrolijke taxichauffeur klaar om het gezin naar het hotel te brengen. Na het inchecken is er geen tijd om stil te zitten, want het eerste hoogtepunt staat al gepland: een stadiontour bij Manchester City.
Tijdens de rondleiding wordt de sfeer van het stadion volop geproefd en groeit het besef dat de grote wedstrijd steeds dichterbij komt. Natuurlijk hoort er bij deze eerste stadion tour, een bezoek aan de fanshop bij. Fabian mag een shirt uitkiezen en hij kiest een shirt met nummer 4 en de naam Reijnders — een tastbare herinnering aan een weekend dat nu al bijzonder voelt.
’s Avonds staat er een diner op het programma, maar dit blijkt allesbehalve een standaard restaurant. Het heeft meer weg van een club, gevuld met kleurrijke en bijzondere mensen. Het is vrijdagavond, dus het is gezellig druk, met een dj en feestelijk uitgedoste gasten die het weekend inluiden. Fabian en Janna kijken hun ogen uit en genieten zichtbaar van de unieke sfeer — al maakt de muziek het voeren van een gesprek soms lastig. Na heerlijke pizza’s keert het gezin op tijd terug naar het hotel, want de volgende dag wacht het absolute hoogtepunt.
De volgende ochtend begint ontspannen met een wandeling richting het stadion. Maar met elke stap groeit de spanning. Vandaag staat een topwedstrijd op het programma: Manchester City tegen Liverpool.
Al uren voor de aftrap hangt er een geweldige sfeer rondom het stadion. Precies op tijd zijn ze aanwezig om de aankomst van de spelersbus mee te maken — een spektakel op zich, waarbij spelers en staf over de blauwe loper het stadion betreden.
Binnen blijken de zitplaatsen langs het veld werkelijk fantastisch. Dichter bij de actie kun je bijna niet komen. Terwijl het stadion langzaam volstroomt, worden er volop foto’s en video’s gemaakt. Voor hun neus staat zelfs Frank de Boer verslag te doen — en hij neemt vriendelijk de tijd voor een foto met Fabian en zijn familie. De wedstrijd zelf overtreft alle verwachtingen: Manchester City wint overtuigend met 4-0, mede dankzij een hattrick van Erling Haaland. Ook Tjjani Reijnders maakt zijn minuten, wat het voor Fabian extra bijzonder maakt.
Na de wedstrijd volgt nóg een absoluut hoogtepunt: een meet & greet met Tjjani Reijnders. Alleen al het kijkje achter de schermen bij zo’n grote club is indrukwekkend, maar het moment waarop Tijani binnenkomt maakt alles compleet.
Hij neemt uitgebreid de tijd voor Fabian: er wordt gepraat, gelachen, foto’s gemaakt en handtekeningen uitgedeeld. Alsof dat nog niet genoeg is, komen ook Jérémy Doku en Rayan Cherki langs voor foto’s. Voor Fabian zijn dit momenten die hij nooit meer zal vergeten.
De dag wordt afgesloten in een typisch Engelse pub, waar onder het genot van een drankje wordt genoten van fish & chips. Er wordt nog lang nagepraat over alles wat ze hebben meegemaakt.
De volgende dag zit het avontuur er helaas alweer op en keert het gezin huiswaarts. Met een hoofd vol herinneringen, gesigneerde shirts en een ervaring rijker die hen voor altijd bij zal blijven. Wat een weekend. Wat een belevenis.
Het was zover, Owen mocht samen met z’n zusje Nora naar zijn wensdag. Samen met papa en mama werden ze opgewacht bij het stadion van zijn favoriete voetbalclub FC Twente. In de Grolsch Veste stonden Ilse en Bastiaan al klaar.
Daar werd door FC Twente de eerste verrassing al gegeven, een echt FC Twente shirt met zijn naam achterop en rugnummer 8.
Ook Nora kreeg een cadeautje, een setje met schrijfwaren en schoolspullen. Nora is gek op knutselen, dus de schrijfwaren kwamen goed van pas.
Toen begon het, maar eerst de lunch! We mochten heerlijk aanschuiven met een tosti voor Owen!
Daarna een rondleiding door de prachtige Grolsch Veste! Owen wilde per se het gras aanraken. Dit mag eigenlijk niet, maar dat heeft hij toch mooi gedaan met toestemming van de grasmeester!
Na de rondleiding gingen we naar het trainingsveld van FC Twente in Hengelo.
Even gekeken naar de training en daarna natuurlijk handtekeningen scoren. Bart van Rooij, Lars Unnerstall en Sam Lammers, allemaal tekenden ze op het shirt van Owen.
Hierna mocht Owen mee naar het spelershome, weer een lekker drankje, bord eten en heel veel kletsen met de spelers. Owen had veel vragen aan de spelers en de trainer, bijvoorbeeld over de aanwezigheid van spelers volgend seizoen. Ook speelde hij een potje Undercover met de spelers. Ricky van Wolfswinkel was undercover en hij werd al snel ontmaskerd door Owen en zijn teamgenoten.
De volgende verrassing was er alweer: Owen werd verrast met een echte eredivisie bal van derbystar. Robin Pröpper scoorde de handtekeningen voor hem van het hele team.
Tenslotte gaf spits Ricky van Wolfswinkel en gesigneerd paar voetbalschoenen cadeau. De middag werd afgesloten met een potje FIFA op de PlayStation. Owen daagde eerst Bastiaan uit, gevolgd door FC Twente spelers Sam Lammers en Melle Roede.
Owen was nog lang niet klaar om te gaan, maar het was toch echt tijd om naar huis te gaan. Owen heeft de volgende dag alles verteld op school en kijkt terug op een fantastische dag!
“We moeten wel het gras aanraken van het stadion” - Owen